من فکر می‏کنم آنها هرگونه حمایت مالی، نظامی و امنیتی با او را انکار می‏کنند و اصلاً بعید نیست که حتی او را محکوم هم بکنند. همه اینها را در حالی انجام می‏دهند که نزدیک است از فشار غیض و عصبانیت بمیرند.  اما ما این نظام‏های فاسد و حقه‏های ناجوانمردانه‏شان را خوب می‏شناسیم و فریبشان را نمی‏خوریم. اگر هم این دول و مجامع به فرض از تروریستی همچون ریگی حمایت کنند، آن وقت دیگران بیشتر این کشورها را می‏شناسند و به قول معروف دستشان رو می‏شود، که فکر نمی‏کنم این کار را بکنند.

ابنا: آیا حضور پرشور و با بصیرت مردم در روز 9 دی ماه و 22 بهمن 1388 در اقتدار امنیتی ایران برای دستگیری این شرور مؤثر بود؟ اصولاً ارتباطی بین این قضایا می‏بینید؟

ــ این گروهک در "تاسوکی" بیش از بیست نفر از مردم بی‏گناه و بی‏سلاح را به شهادت رساند، هفت نفر را هم مجروح کرد، که فرماندار زاهدان که الان هم در همین سمت انجام وظیه می گند یکی از آنها بود، بعد هم با هفت نفر گروگان گریخت. اما آیا خانواده‏های شهدا و مجروحین و گروگان‏ها نمی‏توانستند مقابله به مثل کنند؟ آیت الله سبحانی فرمودند: «دنیا ببیند که شیعه را در خانه خودش می‏کشند و او تحمل می‏کند». مردم می‏توانستند؛ اما چون به نظام اطمینان داشتند و اراده نظام را اراده خودشان می‏دانستند صبر کردند و در واقع مردم به تروریست‏های فریب‏خورده مهلت دادند. این صبر، از مصادیق صبرهای تلخی بود که بالاخره مردم میوه شیرینش را چیدند و چشیدند. و این نظام اسلامی ایران بود که در برابر خدای متعال و اعتماد مردم سربلند قد علم کرد.

ابنا: آیا با دستگیری ریگی، الان مردم سیستان و بلوچستان و مرز نشینان احساس امنیت می‏کنند یا هنوز هم دغدغه ناامنی دارند؟

ــ این روزها مردم مظلوم استان سیستان و بلوچستان بیش از سایر هم میهنانمان خوشحال هستند؛ به ویژه خانواده‏های شهدا. روشن است که مردم احساس امنیت می‏کنند و از اینکه این جانی، زنده دستگیر شده و آنها می‏توانند مقتدرانه از او سؤال کنند که چرا و به چه گناهی خون عزیزانشان را بر زمین ریخته احساس امنیت می‏کنند. به نظر شما آیا خانواده آن راننده تاکسی که توسط افراد نادان و خبیث این گروه به دار آویخته شد، حالا احساس امنیت نمی‏کنند؟ معلوم است که پس از این عملیات ضریب امنیتی بالاتر می‏رود، چرا بقیه هم حساب کار دستشان می‏آید و اعتماد مردم هم به نظام بیش از پیش افزایش می‏یابد. من به خاطر دارم که یکی از افراد این گروهک به من می‏گفت عبدالمالک واقعاً نظام را درمانده کرده است و نظام نمی‏داند با عبدالمالک چه بکند. او اگر زنده مانده باشد، می‏تواند ببیند که نظام با سرکرده او چه کرده است و چگونه او را در دادگاه عدل محاکمه و برابر جرمش مجازات می‏کند، می‏توانند فرق اسلام ظالمانه و اسلام عادلانه را ببینند.

ابنا: آیا ریگی و گروهش به تنهایی توان این همه شرارت را داشتند یا قدرت‏های بین المللی حامی او و گروهش بودند؟

ــ طبق اعترافات «عبدالحمید ریگی» برادر عبدالمالک، آمریکایی‏ها از او حمایت می‏کردند. روشن  است که اگر آنها مثلاً فقط حمایت رسانه‏ای نمی‏کردند او به یک تروریست بین المللی تبدیل نمی‏شد.

ابنا: خود شما در مدت اسارت، شواهدی ندیدید؟

ــ ما البته گروگان بودیم و از بیرون اتاقمان هم خبر چندانی نداشتیم، چه رسد به مذاکرات و رفت‏وآمدهای آنها ؛ ولی از خود عبدالمالک و اطرافیانش شنیدم که می‏گفتند: «ما معتقدیم که می‏شود از آمریکایی‏های کافر، پول گرفت و برای جهاد خرج کرد».

ابنا: احساس خود شما از اینکه می‏بینی عامل کشتارها و گروگان‏گیری‏ها به دام افتاده چیست؟ اگر به بازداشتگاه ریگی بروی و او را در این حال ببینی، فکر می‏کنی تو را بشناسد و به یاد آورد؟

ــ من از وقتی عبدالمالک را دیدم، یعنی اواخر سال 1384، او را یک آدم قابل ترحمی یافتم. به نظرم، هم او و هم سایر اطرافیانش، کسانی هستند که حق نیستند اما فکر می‏کنند حق هستند. آنها حقیقت را گم کرده‏اند. خود او به ما گفت: «شما اینجا آزاد هستید، هر حرفی خواستید بگویید و نترسید». من از این فرصت استفاده کردم و وقتی یکی از آنها در واقع یک سخنرانی یک‏طرفه را شروع کرده بود، با او وارد بحث شدم. اما متأسفانه او مرا تهدید کرد. اینکه می‏گویم متأسفانه به این دلیل است که او حاضر نبود به دنبال حقیقت برود. من به او در آن گفتگو، مطالعه ترجمه کتاب الغدیر «علامه امینی» را پیشنهاد دادم. حالا می‏توان حدس زد که وقتی کسی به دنبال حقیقت باشد، نباید از خواندن یک کتاب فارسی واهمه‏ای داشته باشد، اما این پرسش که آیا او آن کتاب را خواند، باید خودش به آن پاسخ بدهد.

ابنا: اگر مثلا در دادگاه، عبدالمالک را ببینی به او چه خواهی گفت؟ اصلاً دوست داری باز هم از نزدیک او را  ببینی‏ یا خیر؟

ــ عبدالمالک ریگی، برادرزاده‏ام «شهید مسلم لک‏زایی» که متولد 1364 و دامادمان «شهید نعمت‏اله پیغان» که متولد 1354 بود و هر دو هم طلبه بودند را به شهادت رساند. او دختر بچه‏های سه‏ماهه و هفت‏ساله‏ی خواهرم را یتیم کرد. او خودم را با شش نفر دیگر، حدود پنج ماه گروگان گرفت و هم خود ما و هم خانواده‏های ما را در این 150 روز بشدت از لحاظ روحی شکنجه کرد. اما گرچه معتقدم "ترحم بر پلنگ تیز دندان / ستمکاری بود بر گوسفندان"، اما به سهم شخصی و حق فردی خودم، عبدالمالک ریگی را می‏بخشم و شکایتی از او ندارم. در این کار به اسوه‏ی مسلمین پیامبر(ص) اقتداء می‏کنم که وقتی مکه را فتح کرد، همه کسانی که به «شخص او» ظلم کرده بودند را بخشید.

امیدوار هستم که عبدالمالک لااقل در خلوت خود، دست نیاز به سوی درگاه بی‏نیاز دراز کند و از خداوند بخواهد که گناهان مسلّمش را ببخشد. از بقیه طرفداران او ـ البته اگر طرفداری داشته باشد ـ هم می‏خواهم که به دامن خدا و قرآن پناه ببرند، قرآن خشونت مذهبی را محکوم می‏کند.

قرآن می‏فرماید: «بگو اى اهل كتاب! بياييد از آن كلمه حق كه ميان ما و شما يكسان است پيروى كنيم كه به جز خداى يكتا را نپرستيم، و چيزى را با او شريك قرار ندهيم، و برخى، برخى را به جاى خدا به ربوبيّت تعظيم نكنيم. پس اگر از حق روى گردانند بگوييد: شما گواه باشيد كه ما تسليم فرمان خداونديم‏.» این آیه خطاب به اهل کتاب است، مسلمانان می‏گوید اگر اهل کتاب سخن حق شما را نپذیرفتند، بگوييد: شما گواه باشيد كه ما تسليم فرمان خداونديم، نه اینکه دست به سلاح ببرید.  الان بايد پيام اين آيه را خطاب به برخي از پيروان حضرت ختمی مرتب محمد هم ابلاغ كنيم؛ همان کسانی كه خون برادرانشان را مباح می‏شمرند و ناجوانمردانه به ریختن خون برادرانشان فتوا می‏دهند.

ابنا: در پایان، چه خواسته‏ای از مسؤولان و نیز دستگاه قضایی کشور دارید؟

ــ خواهش می‏کنم که اولاً: علاج قبل از وقوع بکنند، ثانیاً سعی کنند انتظارات خانواده‏های شهدا را برآورده کنند. مثلاً ممکن است برخی بخواهند با عبدالمالک صحبت کنند یا در دادگاهش حضور داشته باشند.

ابنا: از شما متشکریم برای این فرصت.

ــ من هم به نوبه خود از همه تلاشگران راه خدا و کسانی که این کار مهم را انجام دادند تشکر می‏کنم. از ابنا هم تشکر می‏کنم که در تمام این مدت یاری‏رسان ما بود و حتی چند مراسم هم برای بزرگداشت شهدا و قربانیان این گروهک برگزار کرد.

منبع: خبرگزاری ابنا

به کوشش: محمد بیدارمنش